Στις περισσότερες οργανώσεις, οι εσωτερικές συγκρούσεις θεωρούνται αναπόφευκτες. Ένα έντονο meeting. Ένα δύσκολο email. Μια ομάδα που «δεν τα βρίσκει». Δεν εμφανίζονται ποτέ στα οικονομικά στοιχεία. Κι όμως, επηρεάζουν άμεσα την ταχύτητα, την ποιότητα και τη συνέπεια της απόδοσης.

Το κόστος που περνάει κάτω από το ραντάρ

Οι συγκρούσεις σπάνια κοστολογούνται ευθέως. Εμφανίζονται έμμεσα, μέσα από:

• καθυστερήσεις στη λήψη αποφάσεων
• επαναλαμβανόμενες συζητήσεις χωρίς κατάληξη
• meetings με υψηλή ένταση, καυγάδες και χαμηλό αποτέλεσμα
• σιωπηλή αντίσταση στην εκτέλεση
• απώλεια ταλέντων & ενδιαφέροντος

Αυτά δεν θεωρούνται «πρόβλημα». Θεωρούνται καθημερινότητα. Κι όμως, αποτελούν έναν από τους πιο σταθερούς μηχανισμούς απώλειας απόδοσης.

Όταν η σύγκρουση γίνεται θέμα σχέσης

Η σύγκρουση από μόνη της δεν είναι το ζήτημα. Το ζήτημα είναι τι συμβαίνει μετά. Όταν δεν υπάρχει κοινό πλαίσιο επικοινωνίας:

• οι διαφωνίες προσωποποιούνται
• οι συζητήσεις φορτίζονται συναισθηματικά
• η εμπιστοσύνη διαβρώνεται σταδιακά

Σε αυτό το σημείο, η συζήτηση παύει να αφορά το θέμα. Αφορά τη σχέση. Και τότε, κάθε επόμενη απόφαση γίνεται δυσκολότερη.

Η ψευδαίσθηση της συμφωνίας

Ένα από τα πιο ακριβά φαινόμενα στις οργανώσεις είναι η επιφανειακή ευθυγράμμιση. Ένα απλό «ναι» στο meeting συχνά μπορεί να σημαίνει:

• «δεν θέλω να ανοίξω σύγκρουση»
• «δεν νιώθω ασφάλεια να διαφωνήσω & να μιλήσω»
• «θα πω ναι και θα κάνω ότι νομίζω»

Η φαινομενική ηρεμία κρύβει εσωτερική απόσταση και η εσωτερική απόσταση επιβραδύνει την λειτουργεία του οργανισμού.

Ποιος πληρώνει τελικά τον λογαριασμό;

Όχι «η ομάδα» γενικά, ούτε ο κάθε εργαζόμενος προσωπικά, αλλά:

• η ηγεσία, σε χρόνο, ενέργεια (και κατ’ επέκταση χρήμα)
• ο οργανισμός, σε ταχύτητα αποφάσεων
• οι άνθρωποι, σε δέσμευση, εμπιστοσύνη και ικανοποίηση

Με τον καιρό, το κόστος μεταφέρεται στην κουλτούρα και μετά η αλλαγή – επαναφορά θα είναι δύσκολή

Από τη διαχείριση σύγκρουσης στη διαχείριση σχέσης

Οι οργανισμοί που μειώνουν ουσιαστικά αυτό το κόστος δεν το κάνουν επειδή εξαφάνισαν τις συγκρούσεις, το κάνουν επειδή:

• έδωσαν χώρο και ‘’γλώσσα’’ στις δύσκολες συζητήσεις
• δημιούργησαν πλαίσια όπου η διαφωνία δεν απειλεί τη σχέση

Με άλλα λόγια, επένδυσαν σκόπιμα στο πώς χτίζονται και συντηρούνται οι επαγγελματικές σχέσεις. Όχι ως soft skill. Αλλά ως μηχανισμό απόδοσης.

Γιατί δεν το μετράμε τελικά;

Γιατί δυστυχώς οι σχέσεις δεν αποτυπώνονται εύκολα σε dashboards και σε spreadsheets. Όμως καθορίζουν το πόσο:

• γρήγορα αποφασίζουμε
• καθαρά συνεργαζόμαστε
• πρόθυμα αναλαμβάνουμε ευθύνη

Ίσως το κρίσιμο ερώτημα για κάθε οργανισμό δεν είναι «πόσες συγκρούσεις έχουμε;» αλλά: «τι ποιότητα σχέσεων απαιτεί το επίπεδο απόδοσης που ζητάμε;»

Αθανασόπουλος Γιάννης ΜΒΑ
Corporate Trainer, Coach, Developer